Sinds hun imponerend debuutalbum Subculture eind 2008 verscheen hebben The Subs... Meer dan 160 optredens afgewerkt verspreid over 14 landen, via 12 verschillende luchtvaartmaatschappijen, 2 tourbussen en 1 privéjet. De drie leden verstuurden ongeveer 250 postkaarten en leegden samen minstens 80 flessen vodka. Onderweg verloren ze 5 iPhone-adapters en 6 paar oordopjes. Er werden 480 T-shirts verkocht, 12 podiuminvasies en 13 opstootjes met de security geteld. De groep herinnert zich 10 snelheidboetes en werden 3 keer ondervraagd door de politie. Ze blikten 6 videoclips in, startten 1 blog en namen 3 videocasts op. Hun publiek maakte 3 schoenen en 2 paar broeken buit op Papillon, die 1 keer zich de ziel uit het lijf kotste op het podium. 7 shows eindigden met een kapotte microfoon en 2 AX-7 keytars belanden op de schroothoop. In totaal werden 68 rollen Gaffer tape opgebruikt, er werden ongeveer 100 discobollen 'bewerkt', meer dan 70 interviews gegeven en hun tracks belandden op 78 compilaties. De helft van de voorbije 730 dagen spendeerden ze in de studio, 45 demo's werden opgenomen en 21 verschillende versies van het artwork werden geweigerd. Ongeveer 28 uur discussie gingen vooraf aan de finale, 11 titels tellende tracklist... maar hij is er, het tweede album van The Subs: Decontrol. Ze hebben niet stil gezeten, de bende uit Gent, sinds hun electroravepunk-aangedreven stoomtrein op snelheid kwam. The Subs vierden 10 jaar Fabric in Londen met de exclusieve, digi-single Mitshubitchi, maar releasten ook de warm onthaalde Vomit In Style EP, met remixes van schoon volk als Mixhell, Don Rimini en Les Petits Pilous. Met die laatsten hokte het trio dan weer samen voor de dubbele knock-out My Body Is Gonna Remember/Rototom. Maar over de meest belangrijke stap zijn ze het allen eens: hun ontbolstering tot een volwaardige, rechttoe-rechtaan livegroep. “Onze livereputatie is ons DNA, onze unieke cijfercode. Een ticket dat wegen en deuren opent, weg van de 'twee CD-J-spelers en een microfoon'-dagen waarmee we onder elke kerktoren hebben gestaan. Met deze livesetting kunnen we onbevreesd de wereld rondreizen om te laten zien wat het hart en verstand, de armen en benen van The Subs zijn.” Zijn de tracks op Decontrol het gevolg van de The Subs hun live-incarnatie? “Niet helemaal”, volgens Papillon. “Een liveshow spelen is niet hetzelfde als een album opnemen. Het zijn twee verschillende werelden. Elektronische dansmuziek is niet het resultaat van vier gasten die het op een jammen zetten; het is de vrucht van vele eenzame, donkere uren achter keyboards en computers”. Al de nieuwe tracks werden tijdens de laatste tour uitgebreid getest op een levend publiek. Lang uitgesponnen soundchecks veranderden in private luistersessies, optredens werden testcases voor nieuwe beats and pieces. Het juiste gevoel en de juiste toon vinden was essentieel voor Decontrol – behalve nieuwgevonden liefde was vooral chaos de grootste inspiratie: “Alle creativiteit komt voort uit chaos”, volgens Papillon. “Wanneer je jezelf toelaat controle op te geven gebeuren de meest onverwachte, mooie dingen”. Creativiteit uit chaos; een credo dat doet denken aan Malcom McLaren's beruchte 'cash from chaos' manifesto – de groep is unaniem: “Over die cash valt iets te zeggen, maar chaos is er op overschot bij The Subs!” En verder: “Decontrol is minder een 'fuck you'-plaat geworden, de toon is eerder ‘I’d like to fuck you...'”. Een mooi voorbeeld van de vruchtbare, creatieve chaos rond The Subs is The Pope Of Dope; hun verassingshit samen met het notoire Waalse dj-collectief Partyharders. Papillon: “Het zijn zulke toffe gasten om mee rond te hangen, een samenwerking zat er vroeg of laat aan te komen.” Die collaboratie viel uit de lucht toen de jongens met een verdwaalde discosample aan de slag waren en Partyharders-chef Le Colonel ter plekke z'n brutale voiceover bedacht. Het resultaat groeide in de zomer van 2010 tot ieders verassing uit van undergroundspeeltje tot festivalfavoriet. De pillenpaus zelf is niet aanwezig op Decontrol, maar hij gaf wel zijn zegen aan de too cool-for-old school housebom Don’t Stop, de hyperactieve ravejam The Hype, de beukende techno beats van The Visible Man en het op Franse filmsoundtracks geïnspireerde Hannibal (And The Battle Of Zama). Er is zelf plaats voor een vleugje filosofie op Decontrol – de universele strijdkreet The Face Of The Planet, bijvoorbeeld, of Lemonade, geinspireerd door een quote van de Amerikaanse skater/kunstenaar Ed Templeton: ‘if life gives you lemons, make lemonade’. “We maken muziek voor de shufflegeneratie”, besluit Papillon. “Decontrol is van alle markten thuis maar vormt tegelijk een gebalanceerd geheel. Het is een positief ingestelde plaat geworden, ik kan niet wachten om dat gevoel over te dragen ons publiek!” The Subs zijn Jeroen De Pessemier aka Papillon, Wiebe Loccufier aka DJ Tonic en Luca Di Ferdinando aka Highbloo. Decontrol kreeg een wereldwijde release op 28 maart 2011